İngiltere, İsrail’e karşı dünyayı şaşırtan bir karar aldı. İşgal altında olan Batı Şeria’daki yasa dışı Yahudi yerleşim yerlerinde üretilen malların ithalatını yasaklama, yerleşim yerlerinin inşası ve finansmanına katkıda bulunan kişi ve kuruluşlara yaptırım uygulama ve buralardaki gayrimenkullerin İngiltere’de reklamını engelleme kararı açıkladı. İşgale maddi katkı sağlayabilecek yeni silah ve ürün ihracatlarına da izin verilmeyeceği duyuruldu.

Gazze artık dünya gündeminin ilk sırasında değil. Kameralar yönünü başka alanlara çevirdi ve manşetler değişti. Fakat kameraların yön değiştirmesi Gazze’deki gerçekliği değiştirmedi.

18 Ağustos’ta Suriye’nin İdlib şehrindeki Ebu Zuhur Hava Üssü Siyonist devlet tarafından bombalandı. Vurulan üs aktif değildi; içerisinde herhangi bir ülkeye ait asker de yoktu. Buna rağmen pistler ve hangarlar en az sekiz bombayla vuruldu.

Türkiye, yaklaşık yarım asırdır toplumsal hayatı rehin alan silahlı çatışmanın sona erdirilmesi bakımından tarihî bir eşiğe gelmiş bulunuyor. PKK’nın tasfiyesi ve silahların bırakılması yönünde ilerleyen sürecin kalıcı biçimde neticelenmesi başlı başına büyük bir kazanımdır. Daha fazla kanın dökülmemesi, daha fazla annenin evladını kaybetmemesi, şehirlerin ve köylerin yeniden çatışmanın gölgesine mahkûm olmaması hepimizin ortak temennisidir.

7 Ağustos tarihinde Türkiye, Suudi Arabistan ve Pakistan arasında “Mekke Ortak Savunma Anlaşması” imzalandı. Kâbe’nin hemen yanı başında imzalanmış olmasıyla sembolik bir anlam kazanan anlaşmanın en dikkat çekici maddesini Dışişleri Bakanı Hakan Fidan açıkladı: “Ortak savunmaya ilişkin hüküm, teknik olarak NATO Antlaşması’nın 5. maddesiyle aynıdır.” Bu, üç ülkeden herhangi birine yapılacak saldırının diğerlerine de yapılmış sayılacağı anlamına geliyor.

Afrika ile Avrupa’nın birbirine göz mesafesinde durduğu Cebelitarık Boğazı, bu hafta insanlık tarihinin en karanlık, en trajik sahnelerinden birine tanıklık etti. Sadece 24 saatlik bir zaman diliminde 50 binden fazla insan, Akdeniz’in dalgalarını ve bıçak gibi keskin tel örgüleri aşarak İspanya’nın Kuzey Afrika’daki özerk kenti Ceuta’ya girmeye çalıştı. Bilanço ağırdı; en az 70 ölü, onlarca kayıp ve insan canının birer hiçe sayıldığı bir trajedi…

Gazze’de yaklaşık iki yıldır insanlığın gözleri önünde bir soykırım yaşanıyor. On binlerce insan hayatını kaybetti; şehirler harabeye döndü, hastaneler bombalandı, okullar yıkıldı, açlık ve susuzluk savaşın yeni silahları hâline getirildi. Bütün bunlar yaşanırken uluslararası hukuk sustu, Birleşmiş Milletler etkisiz kaldı, büyük devletler ise çıkar hesaplarını insan hayatının önüne koydu. İşte tam da bu noktada dünyanın farklı ülkelerinden vicdan sahibi insanlar, devletlerin yapamadığını sivil toplum eliyle yapabilmenin yollarını aramaya başladı. Filistin Konvoyu da bu arayışın en dikkat çekici örneklerinden biri olarak ortaya çıktı.

Bir anne ve baba için bundan daha doğal bir istek olabilir mi? Çocuğuna yaşına uygun bir kıyafet almak… Fakat bugün birçok anne ve baba, özellikle de kız çocukları için mağaza mağaza dolaşmasına rağmen “çocuk kıyafeti” bulamadığından yakınıyor. Çocuk reyonlarında dar taytlar, göbeği açık tişörtler, kısa şortlar, vücuda oturan elbiseler ve sapkın, teşhirci yetişkin modasının küçük bedenlere uyarlanmış kopyaları öne çıkıyor. Ailelerin özellikle kız çocukları için inanç ve hassasiyetlerine uygun kıyafet bulmakta ciddi sıkıntı yaşadıkları görülüyor. Çocuklar için tasarlanan kıyafetler, giderek çocukların değil yetişkinlerin zihinlerinde gizli tuttukları anlayışa göre şekilleniyor.

Çağımızda hakikat artık sansürlenerek değil, görünmez hâle getirilerek gizleniyor. İnsanların dikkatini esas meselelerden uzaklaştırmanın en kolay yolu, önlerine sürekli konuşacak yeni ayrıntılar koymaktan geçiyor. Böylece kamuoyu, asıl meseleyi değil, kararların çevresinde oluşturulan gösteriyi tartışıp duruyor. Dekor konuşulduğu için sahnenin arkasında yazılan senaryo gözden kaçıyor.

Ankara, 7-8 Temmuz tarihlerinde NATO’nun 36. Liderler Zirvesi’ne ev sahipliği yaptı. Zirvenin en dikkat çekici başlığı ise son dönemde sıkça dile getirilen “NATO 3.0” kavramı. İlk bakışta bu ifade, ittifakın askerî kapasitesini güçlendirmeye yönelik teknik bir güncelleme gibi algılanabilir. Oysa mesele bundan çok daha derin… NATO 3.0, yalnızca yeni bir savunma konsepti değil; değişen küresel güç dengelerine Batı’nın verdiği yeni cevabın adıdır.