Gazze Şeridi’nde iki yıldır süren İsrail saldırılarının boyutlarını ve yaşanan dramı dünyaya duyuranlar fedakâr gazetecilerdi. Gökyüzünün her gün bombaların gölgesiyle karardığını, açlık ve korkuyla daha yürümeye başlamadan tanışan çocukları onların tamamen gerçek fotoğraf ve anonslarından öğrenmekteydik.

“Bu ülkede artık daha fazla ne olabilir” diye düşünerek günlerimizi geçirirken, bir sabah “Sahte Diploma” haberleriyle uyandık. İddialara göre, üst düzey kamu kurumu yöneticilerinin elektronik imzası kopyalanarak yüzlerce kişiye e-Devlet üzerinden görünür olacak şekilde sahte diplomalar hazırlanıp teslim edilmiş.

Gazze’de 22 aydır süren katliam, yalnızca Filistin halkının değil, tüm insanlığın vicdanını kanatmaya devam ediyor. Dünyanın çeşitli ülkelerinden ve farklı organizasyonlarından gelen tepkiler kartopu gibi büyüyor. Peş peşe görülen uluslararası çıkışlar, işgalci israil’in işlediği suçların örtülmesine fırsat vermeyecek netlikte…

Hamas’ın askeri kanadı İzzeddin el-Kassam Tugayları’nın sözcüsü Ebu Ubeyde’nin 18 Temmuz 2025 tarihli konuşması, sadece savaşın gidişatına dair bir beyan değildi; aynı zamanda ümmetin içine düştüğü suskunluk haline atılmış bir vicdan tokadıydı. Bu konuşmada ne diplomatik bir dil arayışı ne de stratejik hesaplar vardı. Kameralar karşısında dimdik gözükse de, bir yiğidin paramparça olmuş yüreğinden dökülen cümleleri işitmekteydik. Duygusunu da, öfkesini de, çağrısını da açıkça ortaya koyduğu cümleler… Gazze’de örtülü konuşulacak bir mesele kalmadığından tüm açıklığıyla yansıyan vurgular.

Hiçbir şeyden memnun olmayan, “istemeyiz, beğenmeyiz, karşıyız” tavrından başka da bir şey bilmeyen kesimlerle oturup konuşabilmek gerçekten çok zor, hatta mümkün değil. Yüz yıldır tutturdukları türküyü ısrarla söylediklerinden kulakları başka seslere de kapalı. “Laiklik, Cumhuriyet, Türk milleti elden gidiyor” bağrışları o kadar gürültülü ve rahatsız edici oluyor ki, genelde kendi seslerinden başka hiçbir sesi bu sebeple işitemiyorlar. İşitseler de, bağnazca yapıştıkları öğretileri değerlendirmeye açamıyorlar.

Son günlerde sosyal medyada ve kamuoyunda Elon Musk ile Donald Trump arasında artan gerilim, sadece iki isim arasındaki çekişmeyle sınırlı kalmadı. Musk’ın mali yasa tasarısına yönelik eleştirileri Trump tarafından sert bir dille yanıtlandı. Trump, Musk’ı örtülü bir şekilde tehdit etti. Musk da bu sürtüşme üzerinden Epstein dosyalarını yeniden gündeme getirdi.

Ülke gündemine ani bir giriş yapan karikatür krizi ile uğraşıyoruz. Her ne kadar aksi yönde açıklamalar yapılmaya çalışılsa da, Leman dergisinin çizimi kutsallara karşı saygısızlık içeren tasvirler olarak algılandı. Karikatürün kendisini görmeden, sadece Leman’ın çizgisine baktığımızda bu kanaatin oluşması da gayet normal…

Yüzünü ay gibi parlatacak uğraşları olmalı insanın… Hastalıklarını azaltacak, iyi hasletlerini çoğaltacak uğraşları… Dışarıdan bakıldığında, kişideki değişimi hemen fark ettiren, onu parmakla gösterilecek insan yapan uğraşlar… Eşlerin, çocukların, arkadaşların, açıkçası tüm çevrenin farkına varıp şaşırdığı, memnuniyet duyduğu uğraşlar…

Ortadoğu, kırılgan ve istikrarsız bir süreçten geçiyor. İşgalci İsrail’in son dönemdeki saldırgan politikaları, özellikle Gazze’de sürdürdüğü soykırım ve İran’a yönelik provokatif hamleler, bölgedeki gerilimi hızla tırmandırıyor. ABD’nin İsrail’e koşulsuz desteği ise yangına adeta körük taşıyor. Taşeron ve efendisinden oluşan iki şeytani güç, çağımızda huzur, güven ve istikrar adına büyük tehdit oluşturuyor.

Bölgedeki 2 milyon insanın ciddi gıda yetersizliği ile karşı karşıya kaldığı Gazze, 2 Mart’tan bu yana tam bir gıda ablukası ile karşı karşıya…  Bu abluka, sadece malzeme ve hizmetlerin değil, aynı zamanda umudun, dayanışmanın ve insan onurunun da hedef alındığı bir kuşatmaya dönüştü… Uluslararası hukuka ve vicdana meydan okuyan bu kuşatma karşısında yöneticiler pasif ve işbirlikçi tavırlarını sürdürmeye devam ediyor. Sivil inisiyatifler ise bu sessizliği delmeye çalışıyor.