1947 yılında sömürgeci İngiltere’nin Hindistan’daki sömürge yönetimine son vermesiyle dünya iki yeni ulus devletle tanışmış oldu: Hindistan ve Pakistan.  Bu iki ülke, daha ilk günden itibaren stratejik ve sembolik öneme sahip Keşmir bölgesi nedeniyle gerginlik içerisinde komşuluk yürütüyor; dönem dönem de çatışma yaşıyor. Sömürgeciler terk ettikleri bölgelerde istikrarsızlığın devam etmesini sağlayacak sorunlar bırakarak çekilirler. Günümüzde hâlâ çözüme kavuşmamış, kanın akmaya devam ettiği bölgeler, sömürgeci İngilizlerin eseri olarak önümüzde durmakta… Hindistan-Pakistan arasında yaşananlarda da böyle bir arka plan söz konusu…

Gazze Şeridi, son aylarda yalnızca işgal ordusunun saldırılarıyla değil, aynı zamanda ağır bir insani krizle de karşı karşıya kalmış bulunuyor. İşgalci İsrail, Gazze’ye yönelik saldırılarını 18 Martta yeniden başlatmış ve iki ay süren ateşkesten sonra ablukayı sıkılaştırarak bölgeye yönelik insani yardım geçişlerini tamamen engellemişti. OCHA ve UNRWA, bu engellemelerin bölgedeki insani durumu daha da kötüleştirdiğiyle ilgili raporlar yayımladı.

566 gündür devam eden hınç dolu saldırılarla yok edilmeye çalışılan Gazze, iki aydan uzun bir süredir de açlığa karşı direniyor. Sınır kapılarının kapatılması ve yardım malzemelerinin içeriye sokulmaması üzerine hastalıkların ve ölümlerin sayısı da gittikçe artıyor.

Her teklifi, öneriyi ideolojik saplantılarla yorumlayıp, “karşıyız, istemeyiz” çıkışları ile taşlama hastalığından kurtulmak gerekiyor. Evet, bu bir hastalık ve acilen tedaviyi gerektiriyor.

İşgalci İsrail’in soykırım suçlusu Başbakanı Binyamin Netanyahu, 3 Nisan’da gittiği Macaristan’dan sonra ABD Başkanı Donald Trump’la ikinci defa görüşmek üzere ABD’ye geçti. UCM’nin kararını uygulamaya cesaret edecek bir devlete yakalanmak istemeyen Netanyahu, İrlanda, İzlanda ve Hollanda rotası yerine Hırvatistan, İtalya ve Fransa üzerinden ABD’ye ulaştı. Bilindiği gibi ABD, UCM’yi oluşturan Roma Statüsü’ne taraf olmamış, bugüne kadar da İsrail’in Gazze’de işlediği suçlara aktif destek vermeyi tercih etmişti.

Gazze’de nereye dönülse, vicdan sahiplerinin sesleri duyuluyor. Kemal Advan Hastanesi Müdürü Doktor Hüsam Ebu Safiye de bu vicdan sahiplerinden sadece birisi…

Mübarek Ramazan ayını sakin, telaşsız ve sorunsuz geçirmek ister insan… Ama maalesef dünyada ve ülkemizde bu yine sağlanamadı. Gazze’de işgalcinin ateşkesi ihlal edip sahur vaktinde toplu katliam yapması bu ay içinde yaşandı. Yakılan ağıtlar ve yükselen feryatlar, şehirlerin, insanların çıkardığı gürültüler sebebiyle duyulamadı.

İman edenler için arınma ve muhasebe vesilesi bir ay olan Ramazan iklimi, insanlığın büyük bir kesimi tarafından hamdle, şükürle değerlendirilir. İnananlar bu ayın getirdiği kazanımlara ulaşmak için çaba harcarlar. Yaratılışın temel amacı olan değerlerle yeniden buluşup, kişiyi ölüm sonrası ebedi hayatın huzuruna kavuşturacak bir arınmanın telaşına kapılırlar.

Suriye’de elli yıldan fazla hüküm süren Baas diktatörlüğünün yıkılışına hepimiz çok sevindik. Halkın farklı inanç ve görüşte de olsa meydanları doldurup sevinç gösterileri yaptıklarına şahit olduk. Yorulmuş bunalmış, bıkmış insanların üzerlerinden tonlarca yük kalkmış gibi rahatladıklarını görmüştük.

İnsanların hayatlarını kaybettiği, sürekli acıların konuşulduğu bir toplumda yaşamak tercihimiz olamaz. Huzurlu, sakin bir ortamın inşası, sağlıklı düşünebilmenin önünü açabildiğinden en çok bizler için önemli görülmelidir. Çünkü sağlıklı düşünen insan doğru kararlar verebilir; kendi kıyameti gelmeden hayatını, gidişatını sorgulayabilir.