Gazze’de yürütülen soykırım siyasetiyle tüm dünyanın gözleri önünde uluslararası hukuku ayaklar altına alan işgalci İsrail, şimdi de Afrika Boynuzu’nda yeni bir cephe açma girişiminde bulundu. Somaliland’ı tanıma adımı, Tel Aviv yönetiminin yıllardır izlediği istikrarsızlaştırma, parçalama ve işgal siyasetinin yeni bir halkası olarak okunmayı fazlasıyla hak ediyor.

Bir zamanlar, dağların arasında saklı geniş bir çayır vardı. Bu çayırın sakinleri çoğunlukla ceylanlardı; ama sıradan, ürkek bir sürü değillerdi. Herkes haddini bilir, sınırını tanırdı. En güçlü olan bile gücünü sergileme ihtiyacı duymaz, en zayıf olan da varlığını savunmak için hileye başvurmazdı. Hayatları yavaş, dengeli ve sessiz bir şekilde akmaktaydı.

Avustralya’nın Sidney kentindeki Bondi Plajı’nda yaşanan saldırı, dünya kamuoyunu bir anda ayağa kaldırdı. Liderler peş peşe kınama mesajları yayımladı, manşetler atıldı, özel yayınlar yapıldı, hayatını kaybedenler, isimleri, fotoğrafları ve geride bıraktıklarıyla tek tek anlatıldı.

Bazen bir toplumun fertleri kendi içine dönüp şu soruyu sormak zorunda kalır: Biz ne ara bu hale geldik? Ne ara vicdanımızı, merhametimizi, insanlık değerlerimizi böylesine hoyratça yitirdik? Bu soruları tetikleyen, iç sızlatan ve aynı zamanda ürperten haberlerin giderek çoğalması. Artık insanların duyup işittikleri sorunların kendi kapılarına dayanması da bu sorgulamayı derinleştiriyor.

10 Aralık Dünya İnsan Hakları Günü… Yeryüzünün dört bir yanında devlet başkanlarının nutuklar attığı, diplomatik temsilcilerin İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nin öneminden bahsettikleri, uluslararası örgütlerin parlak cümlelerle göründükleri bir takvim… Oysa bu 10 Aralık gününde de dünyanın en büyük yalanlarından biriyle yeniden karşı karşıyaydık. Ve bu günlerde konuşulması gereken tek konu insan hakları değil; insan haklarının küresel ölçekte nasıl örgütlü bir şekilde yok sayıldığı olmalıydı…

En baştan yazmış olayım: Terör tasfiye edilmeli, silahlar susmalı, Kürt meselesi gerçek sahipleriyle konuşulmalı, süreç şeffaf yürümeli, hiçbir terörist figür halkın temsilcisi gibi sunulmamalı ve toplumsal vicdan dikkate alınmalı…

Almanya’dan memleketlerini görmek için gelmişlerdi.

Suriye Cumhurbaşkanı Ahmed eş-Şara, ABD Başkanı Donald Trump’ın davetlisi olarak Beyaz Saray’a tarihi bir ziyaret gerçekleştirdi. ABD’nin yaptırım listesinde “küresel terörist” olarak anıldığı dönemin hemen ardından, Ahmed eş-Şara Beyaz Saray’ın konuğu oldu. 1946’dan beri Beyaz Saray’da ağırlanan ilk Suriye Cumhurbaşkanı olma unvanını da kazandı.

Yaşamlarını dolu dolu geçirmiş ve her anına anlam katmayı başarmış insanlar vardı… Onlar bunun için çaba harcamış olmasa da, seçimleri ve tercihleriyle hayatları başlı başına birer hikâyeye dönüşmüştü… Bu dünyadan sessizce geçip gitmemiş, arkalarında derin izler, düşündüren ve konuşulmaya değer mesajlar bırakmışlardı…

Gazze’de ateşkes ilan edildi. Fakat Siyonistler sudan bahanelerle saldırılarını her fırsatta sürdürmeye devam ediyor. İşgalci İsrail ordusu, imzalanan ateşkesin ikinci gününde bile sivil mahalleleri vurdu, yardım konvoylarını hedef aldı, yaralıların taşındığı ambulanslara ateş açtı. Ateşkesin adı vardı ama kendisi yoktu. Bu tablo artık ahlaki bir çöküşün son fotoğrafı olsa gerek…